SUYA İNDİRME TÖRENİ

VE

KADINLAR

Denizciliğin kendine özgü bir felsefesi ve iyice yerleşmiş güzel gelenekleri vardır. Denizciliğe yürekten bağlı olanlar bu duyguyu doyasıya yaşarlar.

Çok duyulan, ancak temelinde nasıl bir felsefenin yattığı pek bilinmeyen geleneklerden biri de “Suya İndirme Töreni” dir.

Gemilerin de, tüm canlılarda olduğu gibi “doğum”la başlayıp “ölüm”le biten bir hayatı vardır. Bir gemi suya indirildiğinde doğar ve hizmet dışı bırakıldığında ölür...

Dikkat ettiyseniz suya indirme törenlerinde gemileri hep “Kadınlar” suya indirirler. Bunun nedeni kadınların doğurganlık yeteneğidir. Yeni bir gemi doğacaktır ve bu görev doğal olarak bir kadına verilir... Kadınlar bir anlamda gemileri dünyaya getirir ve aynı zamanda onlara “İsim Anneliği” yaparlar. Bu görev genelde gemi sahibi armatörün eşine aittir. Resmi törenlerde Devlet Başkanının eşi veya protokol sırasındaki kişinin eşi bu görevi üstlenir.

Denizle şaka olmayacağı eski çağlardan beri bilinen ve inanılan bir kavramdır. O çağlarda uzun deniz yolculuklarından korkulurdu. Gemi limandan ayrılmadan önce yapılan kutlamalar sırasında içilen şaraptan - denizle dost olmak amacıyla - denize de ikram edilirdi, yani bir miktar şarap denize dökülürdü. Bu gelenek, zaman içinde, gemilerin suya indikleri andan itibaren denizle dost olabilmeleri inancıyla, suya inişleri sırasında geminin baş bodoslamasında şampanya şişesi kırmaya dönüşmüştür. Gemiyi suya indirmekte olan kadın geminin adını tekrar ederek “Seni ....... olarak adlandırıyor ve suya indiriyorum” dedikten sonra şampanya şişesini geminin baş bodoslamasında kırar. Artık gemi doğmuştur. Gemi sahibi armatör, kırılan bu şampanya şişesinden geriye kalan şişe boynunu bir fanusa koyarak muhafaza eder. Fanus içindeki şişe boynu geminin “doğum belgesi” dir.

Gemi uzun yıllar sahibine hizmet eder, uzun seferlere çıkar. Artık yaşlanmaya başlamıştır... Hurdaya ayrılmanın vakti gelir çatar. Gemi sahibi, üzerinde geminin isminin yazılı olduğu kampanayı (gemi çanı) gemiden sökerek başka  bir fanusa koyar. Bu fanus artık geminin “ölüm belgesi” dir ve geminin “doğum belgesi” ile birlikte yan-yana muhafaza edilir.

Haluk Hataysal

hhataysal@ttnet.net.tr

     
TCG MELTEM (P-334) Hücumbotunun Bayan Özenç ÖZKÖK Tarafından Denize İndirilmesi

TCG MELTEM (P-334) Hücumbotunun Deniz İndirilmesi

(Yazı ve Fotograflar
  http://www.dzkk.tsk.mil.tr/turkce/anasayfa.asp
sitesinden alınmıştır)

Gemilerin denize inişi töreni
sırasında söylenen konuşma metini:

TÜRKİYE CUMHURİYETİ GEMİSİ;
“.........................”
SENİ DENİZE İNDİRİYORUM.
VATANIMA, MİLLETİME HAYIRLI VE UĞURLU OLMANI;
ŞANLI TÜRK BAYRAĞINI DÜNYA DENİZLERİNDE
ŞEREFLE VE BAŞARIYLA DALGALANDIRMANI DİLİYORUM.
BAHTIN AÇIK;
DENİZLERİN SAKİN;
PRUVAN NETA OLSUN.